Η πόλη αυτή είναι πολυάνθρωπος - ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΟΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΙΨΩ

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Η πόλη αυτή είναι πολυάνθρωπος

Πολιτισμός > Λαογραφία-Παράδοση
«Η πόλη αυτή είναι πολυάνθρωπος»
Είχε φτάσει στο Σαλμενίκο νωρίτερα η είδηση για την κυρίευση και καταστροφή τόσων και τόσων οχυρών φρουρίων, μικρών και μεγάλων, στην Πελοπόννησο από τον Μωάμεθ.
Τα Βορδώνεια της Γορτυνίας, το Καστρίτσι των Πατρών, το Λεοντάρι, το Γαρδίκι, ο Άγιος Γεώργιος, η Κυπαρισσία και η Ιθώμη, φρούρια οχυρά, πάρθηκαν άλλα μεν με έφοδο άλλα δε άνοιξαν από φόβο τις πόρτες τους στον επιδρομέα.
Αλλά και σ’ αυτή την Αχαΐα, το Σανταμέρι, τα Καλάβρυτα κι άλλα πολλά φρούρια κυριεύτηκαν από τον σουλτάνο.
Κι όταν η γενναία φρουρά του Σαλμενίκου δεχόταν τις προτάσεις του σουλτάνου για παράδοση κι έδινε σ’ αυτές την υπερήφανη απάντησή της γνώριζε και τη μεγάλη δύναμή του και την εκμηδένιση της ελληνικής αντίστασης στη χώρα. Φαίνεται εν τούτοις αληθινό ότι την περί αντιστάσεως απόφαση των γενναίων εκείνων προμάχων του Σαλμενίκου ενίσχυσε και η πληροφορία ότι οι Τούρκοι παραβαίνουν τις ένορκες υποσχέσεις τους γιατί και σ’ άλλα μέρη όπως και στο Σανταμέρι κατέσφαξαν τους υπερασπιστές του φρουρίου παρόλο ότι αυτοί παραδόθηκαν με τη ρητή υπόσχεση ότι δεν θα πάθουν κανένα κακό.
Σχετικά με τα γεγονότα που αφορούν το Σαλμενίκο, όπου βρισκόμαστε σήμερα ταπεινοί προσκυνητές, εδώ στο ηρωικό και αιματοβαμμένο κάστρο, εμείς οι νάνοι, για να περιγράψουμε μερικά από όσα έλαβαν χώρα σε τούτο το άγριο και απόμερο τοπίο της αχαϊκής γης, ο ιστορικός της εποχής εκείνης Λαόνικος Χαλκοκονδύλης γράφει:
«Αφού λοιπόν ο σουλτάνος έφτασε στην Πάτρα της Αχαΐας, στρατοπέδευσε, η δε κωμόπολη Καστρίτσι παραδόθηκε σ’ αυτόν και με κήρυκα που έστειλε στο Σαλμενίκο, διέταξε τους κατοίκους να παραδώσουν την πόλη.
Εκείνοι όμως απάντησαν ότι δεν ήταν αυτοί οι οποίοι θα παρέδιδαν την πόλη τους χωρίς μάχη, γιατί γνώριζαν ότι θα πάθουν τα ίδια που έπαθαν κι άλλοι Έλληνες.
Ο Σουλτάνος μόλις έλαβε την απάντηση αυτή αναχώρησε την άλλη μέρα με το στράτευμά του κι έφτασε στο Σαλμενίκο».
Η πόλη αυτή είναι πολυάνθρωπος και βρίσκεται στους πρόποδες πολύ ψηλών βουνών. Είναι μια οχυρή ακρόπολη που υπάρχει πάνω στον πολύ ψηλό κρημνό, ο οποίος υψώνεται αμέσως από την άκρη του ποταμού.
Στην πόλη αυτή είχαν καταφύγει κι οι περισσότεροι από τους Έλληνες κι Αλβανούς.1
Ο σουλτάνος δε μόλις έφτασε, πολιόρκησε την πόλη κι άρχισε να βομβαρδίζει το τείχος της με πυροβόλα, το οποίο ήταν κι αυτό πολύ ισχυρό.2
Και οι μεν γενίτσαροι επετίθεντο πολύ κοντά στο τείχος, δοκίμασαν δε και σ’ άλλα σημεία μήπως κατορθώσουν κι επιτύχουν κάτι. Αλλά όμως δεν κατόρθωναν ούτε την πόλη να κυριεύσουν, ούτε καμία άλλη επιτυχία έκαναν αντάξια της πολεμικής τους προπαρασκευής.
Με τα τουφέκια τους όμως τραυμάτιζαν πολλούς απ’ αυτούς που ήταν στην πόλη. Ενώ η πολιορκία συνεχιζόταν επί επτά ημέρες οι γενίτσαροι κατέστρεψαν το υδραγωγείο που έφερνε το νερό από το ποτάμι, οπότε σε λίγο αυτοί που ήταν μέσα στην πόλη παραδόθηκαν στον σουλτάνο. Απ’ αυτούς που παραδόθηκαν και οι οποίοι ήταν περί τις 6.000, αφού διάλεξε ο σουλτάνος περί τους 900 για γενίτσαρους, τους υπόλοιπους τους πούλησε στο σκλαβοπάζαρο, αφού πρώτα τους μοίρασε σ’ όσους από το στράτευμά του διακρίθηκαν κατά τη μάχη αυτή.
Ο αρχηγός των Ελλήνων που βρισκόταν στην ακρόπολη –ονόματι Παλαιολόγος – και που καθώς μάς πληροφορεί ο Στέφανος Θωμόπουλος, κατά πάσα πιθανότητα καταγόταν απ’ εδώ, απ’ το Σαλμενίκο, έκανε πρόταση παραδόσεως αυτής, εφόσον ο σουλτάνος θα δεχόταν προηγουμένως να απομακρυνθεί με τον στρατό του σε απόσταση μιας ημέρας πορεία.
Ο σουλτάνος δέχτηκε την πρόταση κι αφού πήρε ομήρους, αναχώρησε και στρατοπέδευσε στο Αίγιο, άφησε δε εκεί τον Χαμουζά, αναπληρωτή της Πελοποννήσου και Θεσσαλίας. Διόρισε τούτον αντί του Ζαγανού, του οποίου αφαίρεσε αυτή την αρχή, λόγω της αποτυχίας του στο Σανταμέρι της Αχαΐας. Αυτός, λοιπόν, που περίμενε εδώ ασχολείτο την άλλη μέρα για την παράδοση της ακροπόλεως.
Οι Έλληνες κάνοντας δοκιμή άφησαν μερικούς απ’ αυτούς που ήταν στην ακρόπολη να αναχωρήσουν με τα πράγματά τους στην απέναντι της Πελοποννήσου στεριά και να μεταβούν στους Ενετούς που κατείχαν την Ναύπακτο, γιατί αυτός ήταν ο όρος συμφωνίας τους με τον σουλτάνο.
Αυτούς όμως, μόλις βγήκαν από την ακρόπολη κι ετοιμάζονταν να αναχωρήσουν, τους συνέλαβε ο Χαμουζάς κι επρότεινε και στους άλλους να παραδοθούν ως αιχμάλωτοι πολέμου. Έτσι έγινε αιτία για τους ευρισκομένους στην ακρόπολη να μην την παραδώσουν.
1. Αυτοί οι Αλβανοί ή Αρβανίτες χριστιανοί εγκαταστάθηκαν στις περιοχές της Ζουμπάτας, των Νεζερών και στα Λαπατοχώρια περί το 1380 μ.Χ.
2. Ο σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ γεννήθηκε το 1430, έγινε σουλτάνος το 1451, δηλαδή δυο χρόνια πριν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη. Όταν πολιορκούσε εδώ το κάστρο ήταν μόλις 30 ετών. Πέθανε το 1481.


 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού